Toegegeven, ik sta steeds weer te kijken van het tempo waarin ChatGPT mijn scherm vult. Maar ik blijf wel kritisch. Ik trek alle informatie na en gebruik het resultaat alleen als input voor mijn eigen werk.

Toch zie ik dat sommige taalgebruikers in hun enthousiasme de schrijfsels van hun taalmodel klakkeloos overnemen. Compleet met hoofdletters, icoontjes, em dashes, en alle termen en zinswendingen die ze zelf nooit op papier zouden krijgen. Daarmee schieten ze hun doel voorbij. Een lezer heeft het snel door wanneer een tekst volledig AI-gegenereerd is.

Voor je met ChatGPT, Claude, CoPilot of een andere tool een passende en doeltreffende tekst hebt geproduceerd, ben je wel even bezig. Allereerst aan de voorkant: neem ruim de tijd voor je prompt.
• Wie zijn je lezers? Hoe is hun leesniveau? Welk attitude en voorkennis hebben ze?
• Wat is het doel van je tekst: wil je overtuigen, werven, of informeren?
• Zet in de prompt wat jouw rol is: ben je marketeer, communicatiespecialist, expert?
• Wat voor tekst moet het worden? Een persbericht, een brief, een advertorial?
• Geef informatie over de organisatie waarvoor je werkt. Hoe is jullie schrijfstijl? Welke woorden wil je wel/niet gebruiken?

Na het genereren van de tekst neem je deze kritisch door.
• Check of alles inhoudelijk klopt.
• Haal de buitenissigheden eruit.
• Laat het resultaat eens aan iemand anders lezen.
• Pas de tekst waar nodig aan met aanvullende prompts.

Al doende merk je dat AI echt alleen maar tekst geneert, het denkwerk moet je nog steeds zelf doen. Je blijft dus schaven, schrappen en herlezen, alleen nu aan een tekst die niet van jou is.

Als je veel gelijksoortige teksten moet maken, dan kan de tijdsinvestering lonen. Je stelt custom instructions in, je maakt een Persona aan, en na wat proefdraaien heb je een lopende productie. Maar als het om een beperkt aantal teksten gaat? Of om unieke interviews? Dan kun je misschien net zo goed zelf aan de slag.

En dan heb ik het nog niet over het reproduceren dat AI doet: taalmodellen als ChatGPT halen zinnen op uit een corpus van gelijksoortige teksten die eerder op internet zijn geplaatst. Er wordt in feite taal rondgepompt. Als we zo doorgaan, leveren we straks allemaal dezelfde soort schrijfselbrij af.

Je zou warempel zin krijgen om zelf iets op papier te zetten, en weer iets origineels te creëren.

Het bericht Taal rondpompen verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

Vroeger had je die stereotiepe autoverkoper of makelaar die, in gesprek met een echtpaar, zich uitsluitend richtte tot de man. De vrouw hing er maar wat bij. Vertegenwoordigers van deze beroepsgroepen doen dit vast al lang niet meer, maar in onze taal bestaat het mechanisme nog steeds. ‘Hij’ is niet alleen de mannelijke, maar ook de neutrale vorm. ‘Zij’ komt er alleen in bijzondere situaties aan te pas.

Ik vis bijvoorbeeld zomaar een willekeurige zin uit een huishoudelijk reglement: “Een bestuurder defungeert: a. door zijn overlijden; b. door zijn vrijwillig aftreden (bedanken); c. door het verstrijken van de termijn waarvoor hij is benoemd, behoudens zijn eventuele herbenoeming.” Neem je de tekst letterlijk, dan kan de bestuurder alleen een kerel zijn. Dat wringt. Meer mensen dan vroeger storen zich aan deze mannelijke dominantie.

Slashes

Vandaar dat veel tekstschrijvers zich in bochten wringen om vooral inclusief te schrijven. Ze vullen pagina’s met slashes: hij/zij en haar/hem, ze zetten zinnen in het meervoud of spreken de lezer aan met ‘je’. Allemaal om neutraal over te komen en nodeloos gehij te vermijden. Ook functienamen en aanspreektitels worden om die reden geneutraliseerd: verpleegster wordt verpleegkundige, echtgenote wordt partner.

Genderneutrale voornaamwoorden

Maar alweer een paar jaar speelt er nog een kwestie: lezers die geen genoegen meer nemen met hij of zij omdat ze zichzelf niet in het hokje man of vrouw vinden passen. Hoe gaan we daarmee om? Het ANP kondigde een maand geleden aan dat het voor deze groep voortaan genderneutrale voornaamwoorden gebruikt. Voor non-binaire personen schrijven ze geen ‘hij’ of ‘zij’ meer, maar ‘die’. En ‘hem’ of ‘haar’ worden vervangen door ‘diens’ of door ‘hen’ en ‘hun’. Deze woorden zijn niet zomaar uit de lucht gegrepen maar gekozen na een verkiezing van het Transgender Netwerk Nederland (TNN) in 2016.

Misverstanden

Mooi bedacht, maar lastig in de praktijk. Want ‘diens’ is ook nog steeds een ietwat ouderwetse vorm van ‘van hem’. En ‘hen’ en ‘hun’ zijn meervoudsvormen. Ik vraag me af of de gemiddelde taalgebruiker dit uit zijn/haar pen krijgt en hoeveel misverstanden dit gaat opleveren.

Maar het ANP levert persberichten aan bijna de hele Nederlandse journalistiek, dus je kunt ervan uitgaan dat andere media de schrijfwijze vroeger of later overnemen. En ook de Taalunie, waakhond van de Nederlandse taal en cultuur, wil dit jaar een advies over genderneutraaltaal uitbrengen. Dus wie weet wat we straks normaal gaan vinden.

Glazen bol

Terug naar het eerste probleem. We (v/m) willen van de male bias af. Ik bezit geen glazen bol, maar het zou zomaar kunnen dat het ANP er straks nog een schepje bovenop doet. Dat niet alleen non-binaire personen, maar alle personen in algemene, neutrale situaties geslachtsloos aangesproken gaan worden. Dan krijg je dit: “Een bestuurder defungeert: a. door diens overlijden; b. door hun vrijwillig aftreden (bedanken); c. door het verstrijken van de termijn waarvoor die is benoemd, behoudens hun eventuele herbenoeming.”

Even doorbijten, het wenst vast snel…

• Algemeen
• Linda's tips
• Schrijfadvies
• Wat mij betreft
• Wat mij betreft

Het bericht Het kan nog inclusiever verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

Ik heb zelfs ooit een cursus gedaan om wervend, doelgericht maar toch authentiek mijn zegje te doen bij koude acquisitie. Ik was trots toen ik het eindelijk durfde, maar mijn hobby is het nooit geworden.

En nu lees ik dat koud bellen per 1 juli verboden wordt. Volgens de nieuwe Telecommunicatiewet mag je natuurlijke personen – consumenten en ondernemers zonder rechtspersoonlijkheid – niet meer ongevraagd opbellen als je ze niet kent. Medewerkers van een bedrijf waar je geen relatie mee hebt, mag je alleen nog benaderen via het algemene telefoonnummer.

Aanknopingspunt

Voor call centers is dit vast een ramp. Maar als ik naar mijn eigen acquisitielijstje kijk, blijkt dat de klanten die ik heb binnengehaald eigenlijk nooit ijskoud waren, maar altijd tenminste op kamertemperatuur. Er was al een relatie, via mijn netwerk of via publicaties. Dat maakt het bellen ook stukken makkelijker: er is een aanknopingspunt om het gesprek mee te openen. En voor de gebelde is het prettig om de mevrouw aan de lijn direct te kunnen plaatsen. Zo wordt het meer een netwerkgesprek – wat mij stukken beter afgaat.

En dan heb ik het nog niet over de irritatie die ik voel als ikzelf wordt gebeld door onbekenden die denken mij iets te kunnen verkopen. Nooit ben ik ingegaan op hun voorstellen van energie, internet, of beleggingsfondsen – alleen al het feit dat ze mij ongevraagd belden maakte ze onaantrekkelijk.

Terugkijkend vraag ik me af waarom ik het mezelf met mijn klantenwerving zo moeilijk heb gemaakt. Koud bellen is zoals het klinkt: guur, ongezellig, en iets om vooral snel mee op te houden.

Het bericht Ik hoef nooit meer koud te bellen verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

De regels voor het schrijven van samenstellingen lijken simpel: volgens het Groene Boekje schrijven we ze zoveel mogelijk aan elkaar. Slechts in bepaalde gevallen moet er een streepje gezet worden. Ik doe een greep:
– bij een klinkerbotsing: gala-avond, milieu-inspectie;
– na bepaalde voorvoegsels: ex-trainer, bijna-botsing, interim-bestuur;
– in samenstellingen met een afkorting, symbool, cijfer of naam: e-mail, COVID-19-pandemie, Pfizer-vaccin, GGD-callcenter.

Bij lange samenstellingen mág er een streepje gezet worden. En dat is prettig, want het bevordert de leesbaarheid enorm: stress-stoornis, human-resourcesmanagement, anderhalvemeter-regel, no-go-area (eerste streepje verplicht, tweede facultatief).

Maar een spatie in een samenstelling mag níet. Er is eigenlijk maar één uitzondering, en dat is als de samenstelling een naam bevat die ook een spatie heeft. Zoals Tweede Kamerverkiezingen, Albert Heijnfiliaal, Apollo 13-bemanning.

Engels

Helaas is de praktijk weerbarstig. Zoals bekend nemen Nederlanders gretig woorden uit het Engels over. En in het Engels schrijf je samenstellingen los. Toch gelden onze schrijfregels net zo goed voor woorden uit andere talen: zerotolerancebeleid, assessmentcenter, socialmedia-account.

Maar wat doe je als minutieuze speller nu er hele vakgebieden uit Engelse termen bestaan? Als je werkt tussen de data warehouse specialisten, supply chain managers, en interim professionals? Of als de leerkracht een Teams meeting met je kind wil afspreken? Moet je die mensen gaan corrigeren? Er is geen beginnen aan.

Naaktportretschilderen

Toch is dat geen reden om onze spellingregels maar overboord te gooien. Ze hebben wel degelijk een functie. Je wilt toch het verschil weten tussen naakt portret schilderen en naaktportretschilderen. Of tussen oud en nieuw gebak versus oud-en-nieuw-gebak. Kijk ook naar: strooi zout versus strooizout, lange afstandsloper versus langeafstandsloper.

Ik lach er maar om. Meer mooie voorbeelden vind je bij het Signaleringspunt Onjuist Spatiegebruik (SOS).

Het bericht Samenstellingen schrijven: vaak vast, soms met streepje, nooit los verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

In spreektaal is het makkelijk: wij Nederlanders zijn tegenwoordig zo snel informeel met elkaar dat binnen twee zinnen de meeste personen ‘je’ worden. Zelfs in schrijftaal lijkt ‘je’ dagelijks terrein te winnen. Maar pas op.

‘Je’ maakt de afstand tussen jou en je lezer kleiner. Het schept saamhorigheid, veiligheid. Het suggereert een band tussen jullie. Veel mensen vinden dat prettig.

Maar het kan ook irritatie wekken als die band er helemaal niet is. Ikzelf stoor me vreselijk aan dat popie-jopie toontje van banken en telecomaanbieders in hun communicatie-uitingen. Ik heb niet met ze geknikkerd!

‘U’ schept afstand. Wanneer je mensen alleen zakelijk spreekt en je nooit intiem met elkaar zult worden, dan kan het heel comfortabel zijn om te vousvoyeren. Maar het kan ook arrogant staan…

‘U’ staat professioneel. Je hebt ineens een pak aan. Bij de notaris past dat, in de zandbak staat het een beetje gek.

‘U’ maakt dienstbaar, zelfs kruiperig. Het meeste winkelpersoneel spreekt klanten nog altijd aan met ‘u’, om ze respect te betonen en te laten weten dat de klant koning is. Sommige webshops doen dat ook wel.

Maar meerdere grote bedrijven zijn echt de kluts kwijt. Neem de Spoorwegen: op de homepage ns.nl en andere veelbezochte pagina’s doen ze populair met ‘je’ en ‘jij’. Kom je echter op NS Zakelijk of NS Internationaal, dan moeten ze ineens hun dienstwilligheid laten zien en is het ‘u’. Het hangt ook van het medium af. Mijn zorgverzekeraar is op Facebook goede vriendjes met me. Aan de telefoon ben ik opeens een Mevrouw.

Wat nu te doen met jouw website? Ik kan je geen sluitend advies geven, maar met deze twee tips moet je een overwogen keuze kunnen maken.

1. Wie ben jij?
Bedenk hoe jij het prettigste functioneert en wat je wilt uitstralen. Schrik jij als mensen je met u aanspreken? Wil je graag mensen op hun gemak stellen en een ons-kent-onsgevoel creëren? Voel jij jezelf fijner met je? Blijf dat dan vooral gebruiken!

2. Wie is je doelgroep?
Voor wie schrijf je? Voor jongeren? Of voor mensen met wie je iets gemeen hebt – bijvoorbeeld ondernemers onder elkaar? Dan ligt ‘je’ voor de hand.
Heb je contact met formele beroepsgroepen zoals notarissen, accountants, directeuren? Schrijf je voor ouderen? Dan zou ik veilig in de u-vorm blijven.
Is je website bedoeld voor particulieren of een heel brede doelgroep? Dan zijn beide opties mogelijk en hangt je keuze af van je antwoorden bij tip 1…

Tot slot: Denk goed na voor je aan ‘je’ begint: het is makkelijker schakelen van u naar je dan andersom.

Het bericht Spreek jij je websitebezoekers aan met u of je? verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

In veel reclames, sollicitaties en andere gesprekken waarin mensen iets willen verkopen, komen vroeg of laat passies aan de orde. Zonder passie leef je niet echt. Een passie geeft je ook een zekere deskundigheid. Ik lees graag. Maar sinds ik dat gepassioneerd doe, ben ik literatuurkenner. Mijn buurman houdt van een goed glas wijn, maar sinds hij zijn bezoekers enthousiast zijn wijnvoorraad laat zien, staat hij hier bekend als de sommelier.

Maar het gaat te ver. Supermarkten verkopen ‘liefde- en passiebrood’. Bij mijn slager staat ‘passie voor uw gerecht’ op de bedrijfskleding. Er zijn scholen waar de leerlingen een ‘passiestage’ doen. Ik heb het gehad met dat woord. Het werkt niet meer.

Waarmee ik niet wil zeggen dat ik vanaf heden kalm en bedaard door het leven stap. Mensen zonder enig pit zijn doodsaai:

–  Hoe gaat het?
– …Z’n gangetje.
– Leuke vakantie gehad?
– O…, rustig aan gedaan.
– Wat zullen we doen vandaag?
– Maakt mij niet uit, ik vind alles best.

Waar ik iets tegen heb, dat zijn mensen die roepen dat een passie het wondermiddel voor alles is. Ik als ondernemer hoor nog wel eens: volg je passie, dan komt alles goed! Als je werk je niet bevalt, neem ontslag en volg je passie. Dan wordt je onderneming vanzelf een succes. Nog steeds krijgen startende ondernemers dit soort tips mee.

Misschien zet je met je passie de wetten van het heelal naar je hand? Of je krijgt zo’n onweerstaanbare uitstraling, dat mensen vanzelf jouw diensten gaan afnemen?

Natuurlijk ben je een gelukkig mens als je werk je lust en je leven is. En natuurlijk moet je zelf de schouders onder je onderneming zetten. Maar als je merkt dat jouw product de markt niet aanspreekt, moet je het roer durven omgooien. Een ondernemer zei het laatst heel bondig: zorg dat je een plan B hebt. En liefst ook nog een plan C. En zorg dat je tijdig inziet wanneer je ze in moet zetten.

En wat als plan B en C niet je volledige passie zijn? Dan pas je je maar aan. Dan máák je maar zin!

Hé, wat klinkt dat bekend! Als go with the flow, de tering naar de nering zetten, neem het leven zoals het komt.

Het wordt tijd voor meer nuchterheid. Ik heb alleen nog maar een passie van mijn bank.

Het bericht Ik heb alleen nog maar een passie van mijn bank. Hoe een woord zijn kracht verliest verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

Maar eigenlijk is het heel knap dat mijn kinderen deze fouten maken.

Het betekent dat in hun koppie de regel voor de onvoltooid verleden tijd goed is opgeslagen: neem de stam van het werkwoord en plak je er -te of -de achter. Mijn kinderen passen razendsnel de bekende regel toe.

Sterke werkwoorden

Ze vergeten alleen dat er een groep werkwoorden is die een andere regel kent: in de verleden tijd verandert de klank, en het voltooid deelwoord eindigt vaak op -en: Eten – at – gegeten, drinken – dronk – gedronken, graven – groef – gegraven. Dat zijn de sterke werkwoorden.

Het zijn er niet zo veel en het worden er steeds minder. Dat proces is al eeuwenlang bezig. De regel van de zwakke werkwoorden, met die -te of -de-uitgang is dominant. Naast ‘het schip voer’ is ‘vaarde’ nu ook geaccepteerd. Niemand zegt meer ried, het is nu raadde.

Met andere woorden: het zal niet lang meer duren voor trekte, loopte en zwemde ook in zwang zijn.

Dus waarom verbeter ik mijn kinderen dan? Wat een getut! Iedereen snapt toch wat ze bedoelen? Laat ze maar voorbereid zijn op de toekomst!

Verzorgd taalgebruik

Niet dus. Want taal is niet alleen een middel om onze boodschap over te brengen, we laten er ook mee zien wie we zijn. Taal is een visitekaartje. En met goed verzorgd taalgebruik komen we verder in het leven. Hoe mijn kinderen straks hun woorden kiezen, moeten ze zelf weten. Maar ik wil dat ze nu, op hun tiende en achtste, tenminste gesnopen hebben hoe het zit.

Het bericht Hoe de sterke werkwoorden dapper standhouden verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

Je wilt natuurlijk wel dat je bericht gelezen wordt. Hoe schrijf je nu een goede nieuwsbrief? Dat lees je in deze 6 tips.

1. Bepaal het doel van je nieuwsbrief

Allereerst: waarom maak je eigenlijk een nieuwsbrief? Wil je je naamsbekendheid vergroten? Wil je een product verkopen? Wil je je lezers informeren over nieuwe ontwikkelingen op jouw vakterrein? Denk hier van tevoren over na en maak het ook duidelijk aan je lezers.

2. Maak een goede titel

Of jouw bericht geopend wordt, staat of valt bij een goede titel. Zorg dat deze pakkend is en de nieuwsgierigheid wekt. Dus niet: ‘Nieuwsbrief’ of ‘Mededelingen’.
Maar wel: ‘8 tips om je goede humeur te bewaren’ of: ‘Schrijf betere e-mails in slechts 3 uur!’. Of stel een (impliciete) vraag: ‘Waarom 80% van de goede voornemens na een maand alweer is opgegeven’.

3. Bied waardevolle inhoud

Zorg dat de inhoud aansluit bij de behoeften van je lezers. Bied tips, nieuwtjes, informatie, een eigen invalshoek. En eventueel een aanbieding of een prijsvraag. Daarmee ‘beloon’ je de lezer voor het openen van je nieuwsbrief.

4. Schrijf aantrekkelijk

Houd de aandacht vast met een vlotte schrijfstijl. Maak een pakkende binnenkomer. Spreek je lezer aan. Schrijf kort. Vermijd te moeilijke woorden. Zorg voor een duidelijke indeling met tussenkopjes en korte alinea’s. En gebruik voldoende beeldmateriaal.

5. Plaats hyperlinks

Je wilt natuurlijk dat je lezer doorklikt naar je website. Plaats daarom enkele – maar niet te veel – hyperlinks waar dat relevant is.

6. Sluit af met call-to-action en adresgegevens

Natuurlijk hoop je dat je lezer actie onderneemt na lezing van je nieuwsbrief: contact opnemen, een product bestellen, je bericht doorsturen. Geef hem/haar daarvoor dan wel gelegenheid. De beste plek daarvoor is het slot van je nieuwsbrief, dan is de lezer in de juiste modus. Bied een duidelijke link en vermeld je volledige contactgegevens, zodat je lezer niet hoeft te zoeken.

Veel succes!

Meer weten over nieuwsbrieven?

Neem vrijblijvend contact op.

Het bericht 6 tips voor een nieuwsbrief die bij je lezers blijft hangen verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

Dit gevoel werd acuut toen ik het boekje ‘Maar zo heb ik het geleerd!’ van Wouter van Wingerden las. ‘Kunstmatige taalregels ontmaskerd’ staat er op de achterflap. Van Wingerden legt helder de oorsprong uit van woordconstructies die jarenlang ‘fout’ werden gevonden, maar dat misschien toch niet zijn.

Hun of hen

Neem nu het verschil tussen hun en hen. Deze kunstmatige regel kwam in het Nederlands terecht dankzij één man, de zeventiende-eeuwse taalkundige Christiaen van Heule.

Hun en hen geven het verschil aan tussen meewerkend voorwerp (vroegere 3^e naamval) en lijdend voorwerp (4^e naamval). Van Heule, die in 1625 De Nederduytsche Grammatica ofte Spraec-konst schreef, vond dit belangrijk. Want het Latijn kende dit grammaticale verschil ook, en omdat het Latijn toen net zo’n status had als het Engels nu, moest het Nederlands zéker zo’n regel krijgen, vond hij.

Van Heules idee sloeg aan. Veel schrijvers volgden hem na en de regel kwam in het onderwijs terecht. Nog even en we gedenken dat leerlingen 400 jaar gekweld worden met dit stukje zinloze kennis.

Zinloos? Ja! Want waarom zijn er twee vormen nodig voor de derde persoon meervoud (hun en hen dus) maar slechts één vorm voor mij, jou, hem, haar, ons en jullie?

Hoe zit het nu precies?

• Je gebruikt hun bij een meewerkend voorwerp: ik geef hun een cadeau. (Ezelsbruggetje: Je kunt er ‘aan’ of ‘voor’ voor denken.)
• Je gebruikt hen bij een lijdend voorwerp: ik heb hen gefeliciteerd. (De personen lijden niet echt, maar ze ‘ondergaan’ de felicitaties, ze zijn passief.)
• Je gebruikt hen na een voorzetsel: ik geef het cadeau aan hen. (‘Het cadeau’ is hier lijdend voorwerp, ‘aan hen’ is meewerkend voorwerp.

Te moeilijk? Gebruik dan ‘ze’ of ‘hen’. In niet al te formele teksten wordt dat ook goed gevonden. Zelfs het Genootschap Onze Taal is er heel coulant over. Alleen hun hebben gaat hun nog te ver.

Voor de echte diehards heeft Onze Taal een fijne lijst samengesteld van woorden die met hun of hen ‘horen’ te gaan, zoals Veel geluk viel hun ten deel en Hij drukte het hun op het hart.

Het bericht Hun of hen? Wie snapt dat nog? verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.

• De data is onderzocht.
• De hoeveelheid data die gegenereerd wordt, neemt exponentieel toe.
• Data is het nieuwe goud.
• Data is overal, en wordt altijd geproduceerd.
• Big data is een gevaar voor onze privacy.

Het kan aan mij liggen, maar ik krijg jeuk van deze zinnen. Want het woord data komt natuurlijk van het enkelvoud datum. Afkomstig uit het Latijn. Het betekent letterlijk ‘gegeven’.

Bovenstaande zinnen zijn dus fout. Vraag is hoe lang we dat nog erg blijven vinden.

Het lastige is bovendien dat de hedendaagse betekenis van datum bij ons ‘dag’ is geworden. En voor díe betekenis is het meervoud ‘datums’ óók gangbaar. Het verband tussen datum en data is dus aan het vervagen.

Hetzelfde zie je bij de kreet ‘De media heeft het gedaan’. Media is natuurlijk het meervoud van medium, maar ook hier zijn enkelvoud en meervoud van elkaar afgedwaald: een medium is van oorsprong een informatiedrager of nieuwsbron. Nu zie ik het woord vooral gebruikt worden in combinatie met waarzeggers en helderzienden. Met het meervoud media wordt nu bedoeld: de pers.

Verwar deze rariteiten overigens niet met het woord valuta. Valuta (geldeenheid) is niet het meervoud van ‘valutum’. Het woord komt uit het Italiaans en in het meervoud zijn zowel valuta als valuta’s goed.

Bewaren

Bewaren

Het bericht Wat is het nu: data is of data zijn? verscheen eerst op Tekstschrijverij Linda Welther.